تیم ملی پرورش‌اندام ایران با 9 ورزشکار و دو مربی روز شنبه به مقصد منامه پرواز خواهد کرد. در آستانه حضور ملی‌پوشان پرورش‌اندام در مسابقات جهانی 2008 بحرین، سوابق و چگونگی راهیابی آنها به تیم ملی را مرور خواهیم کرد. این تیم در حالی به بحرین سفر می‌کند که به عقیده کارشناسان، یکی از قوی‌ترین تیم‌هایی است که در یک دهه اخیر به رقابت‌های جهانی اعزام شده است و انتظار می‌رود یکی از بهترین نتایج سال‌های اخیر ایران در این رقابت‌ها رقم بخورد.

 

1- یوسف کریمی- 65 کیلو

سابقه: حدود یک دهه است که یوسف کریمی خود را به عنوان یکی از مدعیان سبک وزن ایران مطرح کرده. او اولین بار در سال 2001 به عضویت تیم ملی درآمد و تا به حال 3 بار حضور در مسابقات آسیایی را تجربه کرده و از این مسابقات یک مدال برنز و دو عنوان پنجمی اندوخته است. یوسف در فروردین گذشته در مسابقات انتخابی تیم ملی نمایشی امیدوار‌کننده داشت و در مسابقات آسیایی هنگ کنگ در وزنی که 6 قهرمان جهان و آسیا را به عنوان رقیب روی صحنه می‌دید، در رقابتی نزدیک از سکو دور ماند و به عنوان پنجمی قناعت کرد. او در ماه‌های اخیر روند رو به رشدی داشته و به عقیده کارشناسان، نسبت به مسابقات آسیایی در شرایط بهتری است. در مجموع یوسف کریمی یکی از با سابقه‌های تیم ملی است اما بحرین، اولین تجربه جهانی او به شمار می‌رود.

مکث: یوسف کریمی به همراه محرم پناهی و سیامک شیراوند قرار بود یکی از ملی‌پوشان اعزامی به مسابقات جهانی 2004 روسیه باشد، اما فدراسیون وزنه‌برداری که آن موقع متولی رشته پرورش‌اندام بود، از گرفتن ویزای روسیه عاجز ماند! و بدین ترتیب این سه نفر از حضور در مسابقات جهانی بازماندند.

مسابقه: در وزنی که فوق ستارگانی مثل انور ال اماوی از مصر و خوزه کارلوس سانتوز از برزیل و عبدالصمد سازلی از مالزی، هر کدام بیش از 10 مدال جهانی دارند و همیشه عناوین اول تا سوم را بین خود تقسیم می‌کنند، یوسف کریمی کار بسیار دشواری برای کسب مدال دارد. بهترین عنوانی که یک ایرانی در سال‌های اخیر در این وزن به دست آورده، مقام نهمی مهدی نورزاده در جهانی 2002 مصر است.

2- محرم پناهی – 75 کیلو

سابقه: محرم پناهی هم مثل یوسف کریمی برای اولین بار در سال 2001 به تیم ملی پیوست ولی در کره جنوبی نتوانست به سکوی قهرمانی برسد. او یک سال بعد در مسابقات جهانی مصر شکوفا شد و در وزن 70 کیلو تا یک‌قدمی شکست ایگور کوچیس، بدنساز نامدار اهل اسلواکی پیش رفت اما یک اشتباه ساده مدال نقره را از دست او خارج کرد و در سال 2004 هم در حالی که بخت اول تیم ملی ایران برای کسب مدال از مسابقات جهانی بود، اسیر مساله پیش پا افتاده‌ای به نام ویزا شد. محرم پناهی امسال بدون حضور در مسابقات انتخابی و با نظر کمیته فنی به اردوی تیم ملی دعوت شد.

مکث: محرم می‌توانست تا امروز حداقل 5 مدال آسیا و جهان داشته باشد. او که یکی از خوش اخلاق‌های تیم ملی است، در بحرین باید خودش را اثبات کند.

مسابقه: از همین امروز می‌توانیم روی فینالیست‌بودن محرم پناهی حساب کنیم. پرورش‌اندام ایران در سال‌های اخیر خاطرات خوشی از بیت‌الله عباسپور در این وزن دارد و محرم پناهی شایستگی آن را دارد که در این وزن تیم ملی را صاحب مدال کند.

3- بیت الله عباسپور – 80 کیلو

سابقه: بیت‌الله اولین بار در سال 2003 در ترکیب تیم ملی قرار گرفت و در مسابقات جهانی هند به مقام چهارم رسید اما پس از اعلام نتایج آزمایش دوپینگ و محروم شدن نفرات اول تا سوم، عباسپور صاحب گردن آویز طلا شد. او در سال 2005 بار دیگر در رقابت‌های جهانی روی سکو رفت و این بار برنز گرفت. یک سال بعد و در کابوس بازی‌های دوحه، او و هفت ملی‌پوش دیگر قربانی شدند تا تلخ‌ترین نتیجه ممکن برای تیم ملی ایران رقم بخورد. در سال 2007 بیت‌الله در دو مسابقه بین‌المللی شرکت کرد و بعد از کسب مدال طلای مسابقات آسیایی، در وزن 80 کیلو نفر چهارم جهان شد. این بدنساز متولد بیجار و ساکن کرج، سه ماه پیش در «آسیایی 2008» برای دومین بار پیاپی قهرمان آسیا شد.

مکث: بیت‌الله عباسپور در چهار سال اخیر بی‌وقفه مسابقه داده و از این جهت در پرورش اندام ایران یک استثناست. او در حال حاضر یکی از چهره‌های شناخته شده تیم ملی در مسابقات بین‌المللی است.

مسابقه: برای کسی که سه دوره فینالیست مسابقات جهانی بوده و صاحب یک طلا، یک برنز و یک مقام چهارمی است، چیزی جز مدال انتظار نمی‌رود. او در بحرین رقابت سختی با محمد صباح از کشور میزبان و سیتهی چارون ریت تایلندی خواهد داشت. این دو آسیایی سال گذشته در مسابقات جهانی اول و دوم شدند. با این حال خود بیت الله معتقد است که در این سال‌ها، هیچوقت به اندازه امروز آماده نبوده است.

4- عباس عاقلی – 85 کیلو

سابقه: از هفت سال پیش عباس عاقلی در جمع مدعیان میان وزن مطرح شد، اما برای اینکه به تیم ملی برسد تا سال 2006 صبر کرد. او هم یکی از ملی‌پوشانی بود که با امیدواری فراوان به بازی‌های آسیایی دوحه رفت اما در روز مسابقه، همه چیز به ضرر ما تمام شد. عاقلی در مسابقات انتخابی همدان یکی از چهره‌های شاخص بود و برای قهرمانی در رقابت‌های انتخابی تیم ملی دردسر زیادی نداشت. عاقلی در اولین جلسه بازبینی کمیته فنی، توسط کمیته فنی تایید شد و در اردو باقی ماند.

مکث: اگر عاقلی خود را به مسابقات انتخابی اصفهان می‌رساند و از آن طریق به مسابقات آسیایی 2008 اعزام می ‌شد، می‌توانست حتی در وزن 90 کیلو، صاحب مدال شود.

مسابقه: در سبک وزن آسیایی‌ها بی‌رقیب هستند و در سنگین وزن، اروپایی‌ها همین وضعیت را دارند. ولی 85 کیلو از آن وزن‌هایی است که هم آسیایی و اروپایی صاحب نام دارد و هم آفریقایی مدعی. در این وزن حتی نمایندگانی از آمریکای جنوبی و به طور مشخص، برزیل هم مدعی هستند! 85 کیلو یکی از دشوارترین اوزان مسابقات جهانی است.

5- مهدی عیاری – 85 کیلو

سابقه: اولین بار در مسابقات انتخابی تیم ملی بود که نظرها را به خود جلب کرد و با کسب مقام اولی دسته 85 کیلو به اردوی تیم ملی راه یافت اما رقابت‌های درون اردویی از ترکیب تیم اعزامی به دوحه کنار گذاشته شد. عیاری سال پیش در اولین تجربه آسیایی در رقابت با کمال عبدالسلام، فوق ستاره قطری به مدال نقره دست یافت و همان سال رقابت‌های جهانی را آزمود. این برای سومین بار است که مهدی عیاری راهی یک مسابقه بین المللی می‌شود.

مکث: عیاری در گذشته نه چندان دور کشتی‌گیر بوده و نسبت به همتایان خود، خیلی دیر پرورش اندام را شروع کرده اما در 3 سال گذشته یکی از بهترین 85 کیلویی‌های ایران بوده. نکته جالب اینکه او امسال با مربی خود، یوسف کریمی هم تیمی است.

مسابقه: همان وضعیتی که برای عباس عاقلی برشمردیم، در مورد مهدی عیاری هم حکمفرماست. عیاری هم مثل عباس عاقلی در رقابت با بدنسازان چهار گوشه جهان، کار سختی پیش رو دارد. با این حال پیش بینی می‌شود هر دو نماینده کشورمان بتوانند در جمع 15 نفر قرار بگیرند.

6- مرتضی روشن ضمیر- 90 کیلو

سابقه: مرتضی روشن ضمیر در عرصه مسابقات داخلی بدنساز کم تجربه‌ای نیست اما از دو سال پیش بود که خود را به عنوان یک مدعی سنگین وزن مطرح کرد و در مسابقات کشوری، قهرمان دسته 100 کیلو شد. روشن ضمیر امسال در انتخابی همدان در دسته 100 کیلو به مقام پنجم رسید ولی با نظر کمیته فنی به اردو راه یافت و در بازبینی اولیه هم نظر مساعد اعضای این کمیته را به دست آورد. مسابقات جهانی بحرین اولین تجربه بین المللی این بدنساز مازندرانی است.

مکث: مردان کمیته فنی اعتقاد دارند روشن ضمیر که پیش از این در دسته 100 کیلو روی صحنه می‌رفت، در 90 کیلو به مراتب موفق‌تر خواهد بود و به همین علت او را در ارنج تیم ملی در وزن 90 کیلو قرار داده‌اند.

مسابقه: اگر از تک ستاره‌هایی مثل طارق جعفر از بحرین بگذریم، کمتر آسیایی بوده که در این وزن به فینال رسیده باشد. اگر روشن ضمیر بتواند در جمع 15 نفر برتر قرار گیرد، کارنامه قابل قبولی برای او ترسیم می‌کنیم.

7- علی تبریزی- 90 یا 100 کیلو

سابقه: یک دهه پیش علی تبریزی با درخشش در وزن 85 کیلو در پرورش‌اندام ایران چهره شد. او در اولین تجربه بین‌المللی خود در سال 1999 مدال نقره آسیا را بر گردن آویخت و همان سال رهسپار رقابت‌های جهانی شد اما در آن جا موفقیتی به دست نیاورد. در سال 2000 علی تبریزی همچون بقیه ملی‌پوشان مانند رضا درویش، ناصر گرجی و آرش نویدی پشت دیوار ویزای هنگ‌کنگ باقی ماند و بعد از یک دوره حضور در مسابقات آسیایی، از سال 2002 به کشور قطر پیوست. دوران طلایی علی تبریزی از سال 2003 آغاز شد و او تا سال 2006 بارها قهرمان آسیا و جهان شد. مهم‌ترین افتخار او کسب عنوان قهرمان قهرمانان آماتورهای جهان بود که به واسطه آن می‌توانست به جمع حرفه‌ای‌ها بپیوندد اما ترجیح داد با بازگشت به ایران، همچنان در رده آماتوری به فعالیت خود ادامه دهد. تبریزی سه ماه پیش در مسابقات قهرمانی آسیا به آسانی قهرمان دسته 90+ کیلو شد.

مکث: حساسیتی که بحرینی‌ها به وجود آورده‌اند، موجب شده که کادر فنی تیم ملی از اعلام وزن دقیق علی تبریزی امتناع کند. بحرینی‌ها در این وزن یک بدنساز نامدار به عنوان طارق جعفر دارند که او هم قهرمان جهان است و مشخص نیست بحرینی‌ها چطور مساله محرومیت او به خاطر استفاده از داروهای نیروزا را حل کرده‌اند.

مسابقه: علی تبریزی در عرصه مسابقات جهانی آنقدر نامدار و باسابقه هست که او را یکی از مدال آوران قطعی تیم ملی بدانیم. نگاهی به پیشینه او این توقع را به وجود می‌آورد که از علی تبریزی کمتر از طلا انتظار نداشته باشیم، با این حال جدی‌ترین حریف او در بحرین، داورانی هستند که برای خوش خدمتی به میزبان هر کاری انجام می‌دهند.

8- مجتبی نوترکی – 100 کیلو

سابقه: اول بار با حضور در مسابقات جوانان خوش درخشید و پس از دو سال، با قهرمانی در دسته 100 کیلوی مسابقات انتخابی تیم ملی، به اردو دعوت شد. او پس از دو جلسه بازبینی به عنوان نماینده ایران در دسته 100 کیلو به مسابقات جهانی معرفی شد.

مکث: خیلی‌ها برای نوترکی آینده بسیار خوبی پیش بینی می‌کنند و حتی از قهرمانان نامدار پرورش‌اندام معتقد است او اگر به همین شکل پیشرفت کند، حتی در میادین جهانی می‌تواند برای ما مدال‌آور باشد.

مسابقه: مجتبی نوترکی جوان‌ترین عضو تیم ملی اعزامی به مسابقات جهانی است و این رقابت‌ها به میدانی برای کسب تجربه بیشتر او تبدیل خواهد شد.

9- فریدون حقی – 100+ کیلو

سابقه: فریدون حقی برای اولین بار در سال 2001 به عضویت تیم ملی درآمد اما تیم ملی ایران اجازه شرکت در رقابت های جهانی را نیافت. یک سال بعد او عازم مصر شد و یک بار مسابقات جهانی را تجربه کرد. از آن پس فریدون حقی در دو دوره مسابقات آسیایی نیز حضور یافت و در بازی های دوحه نیز یکی از 8 نماینده اعزامی کشورمان بود. حقی امسال همراه با تیم ملی به مسابقات آسیایی نیز اعزام شد اما به خاطر دیر رسیدن جواب آزمایش دوپینگ فرصت حضور در این مسابقات را از دست داد.

مکث: فریدون حقی امسال می‌توانست یک مدال آسیایی در ویترین داشته باشد. خیلی‌ها معتقدند او هیچوقت تا این اندازه آماده نبوده است. حقی امسال با وزنی بالای 110 کیلو روی صحنه خواهد رفت که برای یک سنگین وزن، ایده‌آل است.

مسابقه: سطح کیفی رقابت های دسته فوق سنگین آماتوری تفاوتی با مسابقات حرفه ای ندارد. بهترین عنوانی که یک ایرانی در این وزن کسب کرده، عنوان سیزدهمی حمزه هوشمند در سال 1998 است. با این اوصاف فریدون حقی اگر بتواند به جمع 15 نفر برتر راه پیدا کند، کارنامه موفقی داشته است.

مربیان

محسن یزدانی- سرمربی

محسن یزدانی یکی از نخستین بدنسازانی بود که پس از پیروزی انقلاب در رقابت‌های آسیایی شرکت کرد و بعد از کسب چند مدال در مسابقات آسیایی، در سال 1998 اولین مدال جهانی ایران در این سال‌ها را به ارمغان آورد. یک سال بعد یزدانی اولین مدال طلای تاریخ پرورش‌اندام ایران را صید کرد و در سال 2000 نیز در حالی به مقام چهارم رسید که بعد از اعلام نتایج آزمایش دوپینگ نفرات اول و دوم محروم شدند. پس از آن محسن یزدانی به جمع حرفه‌ای‌های پرورش اندام پیوست و در مسابقه «شب قهرمانان» نیز شرکت کرد. او از سال 2004 در مقاطع مختلف مربی تیم ملی بوده است.

آرش نویدی- مربی

از یک دهه پیش با درخشش در وزن 90 کیلو به عنوان یک بدنساز مدعی مطرح شد و در انتخابی تیم ملی در سال 79 یکی از بهترین‌ها بود. نویدی در سال 2000 یکی از ملی پوشان ایران بود که اسیر همان ماجرای معروف ویزا شد. نویدی پس از آن مدتی شغل مربیگری را در قطر پی گرفت و در سه سال اخیر در مقاطعی مربی تیم ملی ایران بوده است.

 

 

 

 

+ نوشته شده در ساعت توسط : امین | |